De pijlen in de figuur geven een tendens weer:
• Hoe dichter een beheerstrategie bij acceptatie van de vogelkers ligt, hoe minder
kosten, gerelateerd aan de aanwezigheid van vogelkers, gemaakt hoeven te worden:
zowel de kosten voor het bestrijden van de vogelkers als voor het inbrengen van
ontbrekende boom- en struiksoorten vallen weg.

• Hoe dichter de strategie bij het ontwikkelen van weerbaar bos ligt, hoe minder risico
dat vogelkers ooit nog (plaatselijk) dominant wordt in het bos. De rijke soortensamenstelling marginaliseert de rol van de vogelkers.

• Hoe meer de beheerstrategie eenduidig op bestrijden gericht is, hoe meer vogelkers
als een probleem ervaren zal worden. En hoe meer deze strategie gecombineerd wordt
met acceptatie van vogelkers en/of het weerbaar maken van bossen, hoe sneller een
verschuiving plaats zal vinden van heiderelictsoorten naar typische bossoorten.