De versnippering van het bos-, natuur- en landbouweigendom zorgt ervoor dat bij een plaatselijke bestrijding steeds weer nieuw zaad uit het omliggend gebied aangeleverd wordt. In het verleden is daarom op veel plekken gestreefd naar een gezamenlijke aanpak, hetgeen door een beperkte deelname echter steeds weer mislukt is. Een uitroeiingspoging zou pas echt effectief zijn wanneer het verwijderen wettelijk verplicht zou worden, ook voor privétuinen, landbouwbedrijven en bedrijvenparken, en wanneer de naleving hiervan daadwerkelijk afgedwongen zou worden. De kans op een dergelijke actie is echter nihil. Uitroeiing wordt niet alleen tegengegaan door gebrek aan wetgeving en toezicht daarop; ook de discontinuïteit in het beleid speelt een belangrijke rol. Het opstellen van voorschriften en het beschikbaar stellen van middelen waren steeds tijdelijk, waarna de aandacht voor het terugdringen van de vogelkers weer wegviel.