Na de bijdrage van vogelkers aan de herbebossing in Nederland en Vlaanderen werd zij een lastige plaagsoort bij de houtproductie in diezelfde bossen. Houtteelt toen was voornamelijk gericht op het produceren van grove den, onderplant met vogelkers. Na kaalkap en aanplant kwam het vogelkers zaad op tussen het nieuwe plantsoen. Net zoals berk werd vogelkers gezien als hinderlijk loofhout en bestreden. Met de opkomst van geïntegreerd bosbeheer eind vorige eeuw werd er gestreefd naar omvorming naar gemengde inheemse loofbossen. Hiermee hoefde de berk niet meer bestreden te worden, de vogelkers nog steeds. Echter door de manier van verjongen, natuurlijke verjonging onder scherm en na kap van kleine groepen, en de hoge schaduwtolerantie van vogelkers bleef deze soort een probleem dat bestreden moest worden.

Meer over waarom vogelkers een probleem was in de houtteelt; hier.