In Amerika wordt de vogelkers als een bodemvage soort beschreven 38, die
vrijwel overal goed groeit wanneer het groeiseizoen voldoende koel en vochtig is 56, 77.
Vogelkers heeft een matige droogtetolerantie en verdraagt een slechte
drainage van de bodem niet 38. Vogelkers is bijvoorbeeld gevoeliger voor hoge grondwaterstanden dan de zoete kers 184. Selecteren van vogelkersen op plaatsen met een hoge grondwaterstand dan wel met tijdelijke waterstagnatie is dan ook niet zinvol.
Hoewel vogelkersen hier in de jeugd een snelle groei kunnen tonen, zal deze groei op
latere leeftijd snel afnemen 57.

De kwaliteit van de groeiplaats beïnvloedt zowel de hoogtegroei als de diktegroei
van de vogelkers. Op een rijke bodem groeien stammen van bomen met een volledig
vrijgestelde kroon 1,5 maal sneller in de dikte dan op een arme groeiplaats 56. De meest
waarschijnlijke verklaring hiervoor is de snellere kroonuitbreiding op rijke groeiplaatsen.
In Amerika zijn de bodems waarop Amerikaans kersen geteeld wordt, sterk
zuur en relatief onvruchtbaar met een grove textuur en een lage kationen uitwisselings
capaciteit 38. De aanwezigheid van waardevolle vogelkersen op dergelijke arme
zandgronden in Amerika doet de vraag rijzen naar de minimale groeiplaatseisen voor
de productie van Amerikaans kersen. Deze ondergrens lijkt te liggen bij diepe leem- en
humusarme zandgronden zonder klei-, leem of kalkhoudende lagen in de ondergrond
(zie Black Cherry).

In Noordwest-Europa heeft nog geen onderzoek plaatsgevonden naar groeiplaatsgeschiktheid voor de teelt van Amerikaans kersen. De belangrijkste houvast hiervoor is de kennis uit Noord-Amerika, zoals hierboven beschreven. Dertigjarige proefaanplanten van vogelkers en zoete kers in Frankrijk laten zien dat de vogelkers op nutriëntarme groeiplaatsen een veel snellere diktegroei heeft dan de zoete kers en de ruwe berk 184. Vrij opgegroeide vogelkersen met een grote kroon blijven vooralsnog de beste referentie voor het beoordelen van de groeiplaatsgeschiktheid.

Door vogelkersen opgegroeid zonder directe concurrenten te vergelijken met de
groeiklassecurven zoals die in de staat New York en de provincies Ontario en Québec
gebruikt worden, kunnen we een groeiplaatsinschatting maken. De spaarzame volgroeide vogelkersen op onze zandgronden vallen in de hogere indexen. Een hoogte van 20 m bij een leeftijd van 50 jaar is niet uitzonderlijk.